Benim için ilk mesajdan önce bir şeylerin yazılı durması rahatlatıcı. En azından üslup belli oluyor. Kendimi överek anlatmak bana yakışmıyor. Daha çok nasıl konuştuğumu söylemek istiyorum. Okuyan kişi buradan bir hikaye değil, duruş beklesin.

Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez. Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar. Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum.

Kısaca kendim

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim. Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun. Ben genellikle karşımdakinin temposuna bakarak ilerlerim. Baskı hoşuma gitmez.

Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun. Samimiyet hemen gelmez. Biraz zaman ister.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Konuşurken

İlk mesajda roman yazmanıza gerek yok. Kısa, düzgün, ne istediğinizi söyleyen bir cümle yeterli. Sorulacak bir şey varsa sorun. Ben de anlamadığım yerde sorarım. Test eden, küçümseyen, emir veren üslup hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazmak bence en doğrusu. Gerisi zaten karşılıklı ilerler.

Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter.

Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa. Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor.

Ben gazi escort yazısının altına kendi sesimi koymak istedim. Başkasının kalıbı değil.

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Gece yarısı acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor. Mümkün olduğunca insani tempo tercih ederim.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim.

Randevu öncesi

Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz. Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok. Uymayan bir detay varsa söyleyin. Ben de söylerim.

Kısaca böyle.

Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar. İlk başta her şeyi yazmak zorunda değilsiniz. Önemli olanlar yeter. İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor.

Randevu konuşurken abartılı vaat dinlemek istemiyorum. Ne konuşulduysa o. İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç.

Saygı meselesi

Mahremiyeti küçümseyen üslup bana uzak. Gizlilik sadece sözde kalmamalı. Davranışta da durmalı. Güven kırılınca toparlamak zor. O yüzden baştan özenliyim.

Ben gazi escort yazısının altına kendi sesimi koymak istedim. Başkasının kalıbı değil. Mahremiyeti küçümseyen üslup bana uzak.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Kişisel bilgiler uydurup süslemek bana göre değil. Olmayanı yazmam. Başkasının hayatını sorguya çekmek bana iyi gelmiyor. Aynı şeyi beklerim.

Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır. Ben daha çok doğal konuşmayı seviyorum. Ezber replik yorucu.

Hoşuma giden üslup

Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun. Neşeli olmak ayrı, evcilik oynamak ayrı. Ölçü önemli. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor.

Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi. Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor.

Bazı günler daha konuşkan olurum. Bazı günler kısa yazarım. İnsan hali. Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez.

Bence netlik çoğu sorunu baştan kesiyor.

Ben daha çok doğal konuşmayı seviyorum. Ezber replik yorucu. Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup.

Şimdilik bu kadar

Ben genellikle net bir aralık konuşmayı tercih ederim. Muallakta bırakmak yorar. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın.

Burada durayım. Fazlası mesajlaşırken konuşulur. Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek. Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim. Uygun olmayan teklifleri baştan eleyebilirim. Bunu kişisel algılamayın.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.