Açık konuşmak gerekirse burada kendimi bir katalog maddesi gibi yazmak istemiyorum. Karşılıklı bir konuşmanın kapısını aralamak daha doğru geliyor. Bazen mesaj atmadan önce karşı tarafın nasıl konuştuğunu merak ederim. Benimle iletişim kurarken de aynı şeyi beklerim. Üslup, gerisinden önce gelir.

Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor. Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Kimim diye sorulursa

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim. Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor. Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun.

Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

Buraya etimesgut istasyon escort diye bakıp geldiyseniz kısa ve dolambaçsız bir anlatım arıyorsunuzdur diye düşünüyorum. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor.

İlk mesaj

Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor. Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor. Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var.

Benimle iletişim kurarken öncelikle ne istediğinizi açıkça söylemeniz yeterli. Uzun roman yazmanıza gerek yok. Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor.

Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli. Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim.

Beklentiyi baştan konuşmak

Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak. Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok. Yer ve zaman netleşmeden acele etmek bana uymuyor.

Kısaca böyle.

Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar. Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok. Randevu konuşurken abartılı vaat dinlemek istemiyorum. Ne konuşulduysa o.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor.

Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir nefes almak iyi. Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez.

Gizlilik

İstemediğim paylaşımlar konusunda netim. Bu kırgınlık değil, sınır. Meraklı soruların bir sınırı olmalı. Her şey anlatılmaz. Başkasının hayatını sorguya çekmek bana iyi gelmiyor. Aynı şeyi beklerim.

Güven kırılınca toparlamak zor. O yüzden baştan özenliyim. Meraklı soruların bir sınırı olmalı. Her şey anlatılmaz.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen.

Ne rahatlatır beni

Gülmece varsa güzel. Alay varsa değil. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen.

Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor. Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi.

Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

Doğrusu fazla düşünülmüş cümleler yorucu olabiliyor.

İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor. Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup.

Burada bırakayım

Karşılıklı onay yoksa bir şey olmaz. Bu kadar basit. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim.

Devamı varsa konuşarak gider. Yazının işi buraya kadardı. Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam. Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.